Emoties leiden altijd naar je Zelf
Goede voornemens

Daar sta ik in de leegte, op 10 minuten rijden van Coober Pedy, Australië.

Ik zocht een woord voor 2020, iets dat paste bij die leegte.
Een rustig 2020 kwam op.

Want kijk, dit zie ik rondom:

Zo leeg dus.

Ongerepte natuur, 360 graden rondom.

Nergens een hek, een vuilnisbak (Nederlands!) of windmolens.
Geen enkel bewijs van menselijk kunnen, of falen, behalve de vrachtwagen waar we mee kwamen.

Het bestaat nog.
Weldadig.

Heilige grond

Je ziet op een gegeven moment in het filmpje de grond donkerder kleuren. Daar schitteren flintertjes opaal tussen het bijna zwarte zand.

Tot voor kort mocht je daar nog rondlopen. Leuk, kon je een flintertje opaal zoeken voor thuis.
Dat mag nu niet meer.
Volgens de first people is dit heilige grond.
En zo langzamerhand groeit hier het besef dat deze eeuwenoude inheemse cultuur gerespecteerd moet worden.

Begrip

Normaal gesproken doen we dat door informatie uit te wisselen zodat we elkaar gaan begrijpen.

In dit geval is dat ingewikkeld omdat Aboriginals (een verzamelnaam voor verschillende groepen inheemse volken) deze informatie alleen mogen doorgeven aan mensen die geïnitieerd zijn.

Je moet een bepaald niveau hebben bereikt qua kennis over het landschap en de eeuwenoude verhalen en tradities. Dit initiatieproces begint al in de kindertijd en er wordt jaren en jaren voor getraind.

Dat haal je dus niet even in, door een uurtje met elkaar om de tafel te gaan zitten. Met andere woorden; wij zijn er niet klaar voor om deze informatie te kunnen behappen. In onze wereld zou het zoiets zijn als een kind op de stoel van Mark Rutten zetten.

Nog een voorbeeld is dat tot twee maanden geleden de heilige berg Uluru hier vlakbij, beklommen mocht worden. Ook dat mag nu niet meer. Ik stel me zo voor dat dit gevoeld moet hebben alsof er iemand op het graf van je oma gaat staan om te kijken of daar een beter uitzicht is.

Nieuwe regels

Ik heb hier in mijn dagelijkse leven natuurlijk niets mee van doen maar toch verheugen deze nieuwe regels me. Het is een signaal dat we meer respect krijgen voor de verschillen tussen onszelf en de ander.

Of herkennen we onszelf eindelijk in de ander? We hebben tenslotte allemaal ideeën over wat juist is en wat klopt. Al snap je er misschien geen hout van waarom je hier wel, en daar juist niet mag lopen, het feit dat we dat van elkaar kunnen accepteren en respecteren, geeft me hoop. En vreugde!

Ontwikkeling

Mijn conclusie: Het gaat steeds beter met de wereld. Voor mij is het een teken dat we ons als soort steeds meer ontwikkelen.

 Ja Henriette, je kletst lekker, maar hoe zit het dan met Trump en consorten?!

Goeie vraag. De oudere generatie houdt paniekerig vast aan verworvenheden en financiële zekerheid. Als een kat in het nauw. Maar de jonge mensen die ik hier ontmoet zijn flink gefrustreerd over de hedendaagse politiek en de verkeerde keuzes die er gemaakt worden. 

Frustratie geeft aan dat iets je tegenhoudt je doel te volbrengen 
(Uit De Emotie Encyclopedie van Vera Helleman).

Deze emotie komt voort uit een verlangen naar expressie of naar iets, waarvan je denkt dat je je beter gaat voelen. Het laatste is een verlangen vanuit ons ego, het verlangen naar expressie komt echter vanuit uit je hart.

Frustratie ontstaat, als je het niet voor elkaar krijgt om dat hartsverlangen te uiten. Jongeren staan te trappelen om het stokje over te nemen en in Finland is men al zo ver.

Ruimte

Trump staat voor een snel uitstervende generatie. Een groep oude knarren die de wereld regeert.
Nog wel.
Maar laten we even praktisch blijven; Trump en consorten hebben het eeuwige leven niet.

Dus er komt ruimte voor vernieuwing, voor jonge mensen en hun ideeën over hoe het verder moet met onze wereld. Een nieuwe generatie die anders denkt en voelt.

Ik weet niet hoe dat uitpakt, maar ik geniet van deze werkelijkheid van vandaag.
Morgen weer een dag.

Nieuw jaar

Ik was van plan te vertellen hoe ik deze laatste dag van het jaar ging doorbrengen. Namelijk door extra goed op te letten op wat ik verlang.

Niet in mijn hoofd, niet in mijn verdere leven, maar gewoon nu, de komende minuten.

Niks van terecht gekomen want ik zit hier al veel te lang. Ik heb trek en ik ben moe. Ik heb verdorie vakantie.

Allez, ik ga toegeven aan mijn lichamelijke behoeftes.

Voornemen

Dat wens ik jou ook, dat je jezelf toestaat om rust te nemen als dat zo voelt.
Dat zijn geen beslissingen voor de rest van de dag of je leven. Vijf minuten kan al genoeg zijn.

Heel even die rust.

Tot het gaat kriebelen en er een nieuwe impuls opkomt. Om bijvoorbeeld een fles bubbels open te trekken 😉

Toegeven aan je impulsen geeft rust.
Blijf in het nu, maar áls je goede voornemens hebt voor het nieuwe jaar, laat het dat dan zijn.

Elke week een nieuw artikel in je mailbox? Abonneer je dan -rechtsboven- op de EmotieGids. Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van eventuele mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven, maar de namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoachsessie voor je kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 • 21211086.
Weet je welkom!