Voor innerlijke rust én levenslust
Geen klik? Kwestie van energie

Gisteren was ik op het feestje van een ouwe vriend. Bij binnenkomst zat de familie al klaar, een kring van vertrouwde gezichten.

De verjaardag was een paar jaar niet gevierd, dus leuk om iedereen weer te zien.

Geen klik

Jas uit, felicitatierondje, en je hebt je eerste drankje in de hand. Je hoeft nog niet te plassen, maar je wilt al wel. Want je bent nét naast de verkeerde terechtgekomen. Diegene waar je vroeger ook al voor naar het toilet vluchtte.

Het gesprek vlot voor geen meter. Je stelt uit beleefdheid een vraag en weet bij voorbaat het antwoord al. Een gevoel van geen zin dringt zich sterk aan je op. Jullie hebben geen klik.

Vluchten

Op zo’n moment vraag ik me af: Waarom doen we dit toch? Praten met mensen terwijl het niet goed voelt? Naar de keuken vluchten, of naar buiten, terwijl je al jaren niet meer rookt?

Waarom zitten we de conversatie uit, terwijl alles in ons roept: Nee! Nee! Weg hier!?

Waarom lopen we niet gewoon weg bij mensen met wie het duidelijk niet klikt?

Sociale normen

Tuurlijk, het antwoord is duidelijk: sociale beschaving.
Had je zelf ook al bedacht.
Dezelfde reden als waarom je je moeder tóch een bloemetje brengt op moederdag, terwijl je een hekel hebt aan dat commerciële gedoe.

Het mentale overheerst

Wat is er eigenlijk aan de hand in zo’n situatie?
Wij proberen ons te voegen in een samenleving waar het koppie overheerst.

Logica, verstand, de rede; allemaal woorden waar je mee scoort in onze maatschappij. Woorden die positief beoordeeld worden.

De feiten

Maar laten we eens naar de feiten kijken:

We zijn energetische wezens.
En energie is altijd in beweging. Dat is een natuurwet dus daar is geen uitzondering op.

Wanneer je je interne energiebeweging van geen zin volgt, dan hoef je niet naar het toilet te vluchten of je belandt. niet buiten tussen de rokers.

Je checkt simpelweg even hoe het voelt als iemand naast je komt staan voor een praatje. Resoneert het? Dan inspireer je elkaar. Het gesprek verloopt soepel en je geniet van elkaars aanwezigheid.

Resoneert het niet? Dan voel je desinteresse. Het gesprek loopt niet en misschien voel je zelfs wel weerstand. Hoe dan ook, het stroomt niet tussen jullie.

Verstand

In plaats van dat gevoel van non-resonantie te erkennen en ernaar te handelen, gebeurt er iets opmerkelijks. Ons verstand bemoeit zich ermee.

Je blijft staan omwille van beleefdheid. In het gunstigste geval duurt het niet zo lang. Maar soms moet je zelfs een smoes verzinnen om te kunnen vluchten uit de situatie.

Schuldwijzerij

Beide opties zijn onbevredigend: Blijven staan geeft je een ongemakkelijk gevoel en een smoesje verzinnen om jezelf uit de situatie te redden, komt meestal neer op schuldwijzerij: De ander is saai, kan niet luisteren of ruikt vies.

Maar schuldwijzerij voelt niet lekker. Klik op het cijfer (1 Schuldwijzen hoort bij de emotiegroep Schuld/Schaamte. Deze groep nodigt je uit om de non-acceptaties in jezelf te onderzoeken. )

Waarom zouden we een reden moeten verzinnen om weg te komen, als het niet resoneert met de ander? Waarom kunnen we niet gewoon vriendelijk zeggen: Dank je, maar ik ga even met iemand anders praten.

Aanpassen

We zijn opgevoed met verschillende normen en waarden, maar je aanpassen aan sociale verwachtingen is er bij velen van ons ingestampt.

Je verduurde je een natte kus van tante Gerda en je hield je adem in om de vieze sigarenlucht van opa niet te hoeven ruiken. Onder het mom van opvoeding.

Deed je dat niet, dan kreeg je afkeurende opmerkingen omdat dat onbeleefd was. Zo werd je dus gestraft voor het volgen van je innerlijke energetische stroom.

We hebben geleerd ons navigatiesysteem te wantrouwen en mee te gaan in het verwachtingspatroon van onze omgeving.

Afkeer als navigatiesysteem

Vertalen we dit nu naar emoties, dan zou ik zeggen: we hebben de emoties uit emotiegroep Afkeer (2De emotiegroep Afkeer gaat over het leren voelen van grenzen en deze handhaven. Zowel die van jezelf als die buiten jou. ) afgeleerd, ten faveure van de emoties uit de groep Schuld/Schaamte, de groep van oordelen en ongelijkwaardigheid.

Zonde! Want door het stelselmatig onderdrukken van gevoelens van Afkeer, verliezen we het contact met ons interne navigatiesysteem.

Dat heeft nogal wat consequenties, zowel op geestelijk als op lichamelijk vlak.

Twee ernstige klachten, volgend uit het onderdrukken van emoties uit de groep Afkeer, zijn burnout en overgewicht. (3Deze problemen hebben niet te maken met wilskracht maar over het leren herkennen en honoreren van wat je emoties aangeven. Je bent van harte welkom voor een online sessie als je wilt leren hoe je je emoties kunt inzetten om te herstellen van een burn out of om overgewicht aan te pakken. )

Geen resonantie

Herken je dat? Dat als het even niet resoneert met iemand, dat je hoofd er direct mee aan de haal gaat? Dan vindt je bijvoorbeeld dat de ander stinkt, of dat ie een saai verhaal heeft. (4 Gaat het daar werkelijk om? Dan speelt er mogelijk een andere emotiegroep mee, namelijk die van Schuld/Schaamte. Deze emoties nodigen uit tot het onderzoeken van onze oordelen en acceptatie van (on)gelijkwaardigheid.
Wil je hier meer over weten? Weet je welkom voor een sessie bij de EmotieGids. Dan kun je ervaren hoe we onze oordelen kunnen inzetten voor zelfontplooiing. Klik hier voor het aanvragen van informatie of het maken van een afspraak. Of klik op de knop onderaan dit artikel.
)

We hebben geleerd om een reden te verzinnen waarom je niet met iemand wilt praten. Terwijl geen klik hebben een kwestie is van energie. Jouw energie resoneert niet met die van de ander.

Daar hoef je niets van te vinden en je hoeft er geen reden voor te hebben. Dat is simpelweg een kwestie van natuurwetten.

Trouw aan jezelf

Zou het leven niet veel makkelijker zijn als we die interne gevoelens van afkeer zouden honoreren? Dan kan je in een ontmoeting met tante Bep gewoon je arm vooruitsteken, haar een ferme handdruk geven en zeggen: Hallo tante Gerda! terwijl je gedecideerd doorschuift naar de volgende gast op het feestje.

Daar is niets mis mee en je blijft trouw aan jezelf. Je honoreert je gevoelens, je spaart je energie (!) en je blijft respectvol naar de ander.

Achtervolgt tante Gerda je naar de keuken en staat ze je op te wachten bij het toilet? Dan luistert tante Gerda misschien niet naar haar innerlijke navigatie.

Het is prima, als jij dan vriendelijk doch beslist het goede voorbeeld geeft: Ik ga even met iemand anders praten hoor, tante. Dag! 🙂
(5 Het kan echter ook zo zijn dat tante Gerda je een ferme spiegel voorhoudt en dat je bijvoorbeeld een issue hebt op het gebied van grenzen.
In een EmotieCoach-sessie pluizen we zo’n voorval tot op de draad uit tot we helder hebben wat dienend is voor jou op je levenspad. Uiteraard met respect voor tante Gerda 😉
)

Volg je vreugde

Het is belangrijk om te bedenken dat emoties altijd feedback geven op wat er op dit moment plaatsvindt. Het kan zomaar zijn dat je je tante een tijdje later tegenkomt op een knutselbeurs en dat het ineens wel klikt.

Dan geven je emoties je de boodschap: Volg dit gevoel! Geniet ervan en inspireer elkaar. Deel jullie vreugde.

Navigatiesysteem

Emoties vormen ons interne navigatiesysteem. Laat ze hun werk doen en luister naar deze boodschappen van je ziel. Dat geeft ontspanning, rust en blijdschap.

Laat dat koppie maar ratelen, dat is niet wie je bent.

Jij bent zo veel meer dan dat.

Lukt het je niet om daar te komen?
Weet je welkom.

Je kunt een afspraak maken via de groene knop.

Elke week een nieuw artikel in je mailbox?
Abonneer je dan rechtsboven-op de EmotieGids.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van eventuele mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven, maar de namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoachsessie® voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 • 21211086.