Emoties leiden altijd naar je Zelf
Elke keuze is goed

Het kwartje viel een tijdje terug: het gaat er niet om wát je kiest, het gaat er om dát je kiest. Elke keuze is goed.

Er ligt een stapeltje boeken op het toilet, de man in huis leest graag. Ik sla er een open en lees een citaat van Honoré de Balzac.

Een mens is pas echt een mens te noemen als hij een of andere hartstocht bezit.

Een mens zonder hartstocht, een volkomen onberispelijk persoon, is een wanstaltig wezen, een embryonale engel aan wie geen vleugels zijn gegroeid.

Confronterend

Oeh, wat mooi. En confronterend.
De woorden embryonaal en geen vleugels kicken er in. Wanstaltig trouwens ook.

Ik heb er lang over gedaan eer ik mijn hartstocht (emotiecoaching) vond. Ik was wel altijd op zoek naar waar andermans hart sneller van klopte. Fantastisch als een kletspraatje uitmondde in een Heus Gesprek. Zo een waarin je elkaar mateloos inspireert en nieuwe gedachtepaadjes ontwikkelt.

Je hoort jezelf dingen zeggen waarvan je niet had gedacht dat je het in je had. Je ziet en voelt ogen schitteren en zit op het puntje van je stoel.
Elk woord klopt.
Kwartjes vallen bij de vleet.
Je bouwt samen aan een waarheid, een idee, een boom. Alles stroomt.

Ingrediënten voor een goed gesprek

Ik was altijd op zoek naar zulke gesprekken. Het gebeurde meestal onverwachts, bijvoorbeeld in het vliegtuig, een verloren uurtje in een café, de hond uitlatend in het park.

De ingrediënten ervoor waren tijd, en een mateloze interesse in mensen. Soms kent iemand zijn passie niet. Dan was het even zoeken. Iedereen heeft een vuurtje in zich, het is slechts de kunst dat tevoorschijn te toveren. Kwestie van de juiste vragen stellen. Negen van de tien keer lukte dat.

Heel soms had ik mazzel en kreeg ik het in m’n schoot geworpen: je kijkt iemand aan, gooit er een grapje in en dat wordt naadloos gepareerd. De golflengte klopt en je weet dat dit een kwestie is van oogsten. Woorden vallen als rijpe peren uit de boom. Dat waren de pareltjes.

Boom opzetten

Maar naarmate ik ouder werd, merkte ik dat veel mensen mij het werk lieten doen. Het gesprek was geen gezamenlijk project meer, het leek eerder op touwtrekken. Het kwam er wel, maar poe poe… alsof ik door de modder ploegde, richting Overijssel. Vanuit Amsterdam, met een rugzak vol stenen.

Dat deed mijn enthousiasme geen goed. Steeds vaker moest ik mezelf opladen voor ik de arena, die buitenwereld, betrad. Of ik sloot mezelf af in de publieke ruimte. Dit bleek een effectieve manier om mijn energie te behouden maar de mooie gesprekken verdwenen ook (1 Zo binnen zo buiten: Ik zocht iets buiten mijzelf en handelde vanuit dat tekort. De buitenwereld spiegelde mijn gebrek. ).

Hartstocht

Ik realiseer me nu dat ik die gesprekken nodig had om míjn passie te kunnen voelen. Daarna wist ik weer waar ik voor leefde: dat onbenoembare, waar ik nu wel woorden voor heb: hartstocht, passie, levenskracht, inspiratie, vreugde.

Mijn manier om daar te komen was een inspirerend gesprek. Maar olala… denk eens aan de rijkdom van muziek, van kunst, een goed boek. Denk aan de kracht van verhalen en ambachten; hoe een goed gerecht tot stand komt, een bevlogen leraar te zien spreken, een edelsmid aan het werk te zien.

Angst om te kiezen

En nu? Mijn vleugels zijn de embryonale fase ontgroeit door keuzes te gaan maken.

Wat je niet verandert, kies je
Niet kiezen is kiezen voor dat wat is.

Niet kiezen komt vaak voort uit de angst om verkeerd te kiezen. Je bent bang dat als je voor de ene deur kiest, dat de andere dicht gaat. Maar zo werkt het niet. Als je durft te kiezen, wordt je buitenwereld een helderder spiegel voor je. Je reflecties worden duidelijker. Kiezen is kleur bekennen. Je ontgroeit de embryonale fase en ontwikkelt je vleugels.

Kiezen voor nu

Een verkeerde keuze maken bestaat niet. We hebben alleen het huidige moment en dat is het enige waarvoor je een keuze hoeft te maken. Voor nu. Je kiest geen baan voor de rest van je leven, je kiest voor wat je nu op dit moment vreugde brengt. Tenslotte hebben we alleen het nu.

Soms blijkt, dat als je al die keuzemomenten aan elkaar plakt, dat je zomaar 25 jaar verder bent. Mogelijk resoneert een deel van je keuzes nog steeds en heb je daar verdieping in gevonden. Het kan ook zijn dat je je anders ontwikkeld hebt en dat hele andere dingen je nu vreugde geven.

Mentale keuzes

Die bulk van 25 jaar aaneengeregen momenten bepaalt wat je nu doet en wie je nu bent. Er is geen goede of verkeerde keuze. Er is slechts de vreugdevolle of minder vreugdevolle weg.

Jij mag kiezen. Elk moment opnieuw. En elk moment kun je bijsturen, al naar gelang je emoties. Elke keuze is goed. Daar krijg je vleugels van. Je groeit en je inspireert er anderen mee.

Kies je niet? Dan blijf je die ‘volkomen onberispelijke persoon‘. Een embryonale engel zonder vleugels.

Kiezen 2.0

Toch te lastig? Sla dan het kiezen lekker over en stoot meteen door naar de volgende stap: Besluit. Voor pro’s 🙂

When we are clear, there is nothing to choose between. Choosing implies duality and victimhood. Deciding is singular and intentional. Only the lower mind perceives choices, paths, options and consequences. You are none of these.
Bentinho Massaro

Moeite met kiezen? Hou het klein! Voel wat er op dit moment nodig is: Dorst? Honger? Rust? Door te oefenen gaat het je steeds beter af. En: bijsturen kan altijd.
Ik hoor graag je bevindingen!

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoach sessie voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 21211086.