Voor innerlijke rust én levenslust
Neem jij verantwoordelijkheid over wat je voelt?

Ik bestelde een doos wijn. Dat doe ik wel vaker, omdat deze lagere-schoolvriend zo aardig is, en zijn wijn zo lekker.

De bestelling gaat meestal via de telefoon: Hoi! Hoe gaat het? … Nou, moet je horen… Enzovoort, babbel de babbel.

Deze keer namen we de vakantienieuwtjes door. Toen was het tijd voor zaken: Graag een doosje van die rooie, die de man zo lekker vindt. En ook maar een doosje wit, je weet wel wat ik lekker vind toch? Kies jij maar iets.

We zwaaien virtueel en dat is het.

Niet hoeven kiezen

Wat verderop in de dag vraag ik mezelf af wat daar nou zo prettig aan is; de telefoon pakken, beetje beppen, en hém dan laten beslissen welke wijn ik lekker vind.

Ik schrok van wat er in me opkwam: Omdat ik dan niet hoef te kiezen.

Geen verantwoordelijkheid

Nou is dat misschien geen opzienbarend inzicht, maar dat ik het lekker vind om niks te hoeven onthouden, te kiezen of zelfs te beslissen… Sterker nog, het liefst zou ik alleen maar een factuur krijgen met in ruil daarvoor een steady stroom van lekkere flessen wijn. Hm…dat is food for thought.

Mocht je je nu zorgen maken over het drankgebruik van de EmotieGids: het fijnste is niet het wegslobberen van die wijn hoor. Het grote genot zit hem in het niet hoeven kiezen, het geen-verantwoordelijkheid-hoeven-nemen, het volgen.

Dáár schrok ik van.

Inzicht

Ik mag me graag opwinden over het nemen van verantwoordelijkheid. Of eigenlijk het gebrek daaraan; mensen die zich verschuilen achter een loket of functie.

Mensen in functie die aan de telefoon hun naam niet willen geven. En als ze dat wel doen, zich dan verschuilen achter de comfortabele anonimiteit van een call-center.

Ik zie dat als de pest van deze tijd; we nemen geen verantwoordelijkheid meer voor wat we zeggen of doen. We verschuilen ons achter een functie of bedrijfsnaam. Computer says noooo.

Waarom is dat nou zo kwalijk?

Er bestaan toch leiders en volgers in het leven? Wat maakt het uit?

Nou… geen verantwoordelijkheid nemen hangt samen met het uit handen geven van innerlijk leiderschap. Terwijl het belangrijk is, dat we grip hebben op ons leven. Dat we ons niet alle kanten op laten bonjouren door onze emoties of door de buitenwereld. Alleen zo voelen we ons opperbest.

Dat gezegd hebbende: We kunnen vaak niet eens meer staan voor wat we zeggen, door de manier waarop onze maatschappij is ingericht, door hoe we tegenwoordig werken, door bullshit banen en door call centers.

Rat race

En het is nog begrijpelijk ook: We houden ternauwernood ons koppie boven water in de ratrace van alledag. We zijn blij, als we na een drukke dag in standje zombie kunnen wegzakken. Heel even niet hoeven nadenken of beslissen.

Bij de buurtsuper grissen we een receptenkaartje uit de display, gooien de ingrediënten in ons mandje en hollen naar de kassa. Of we bestellen iets… Moeilijk, moeilijk: Schat, waar heb jij trek in vandaag? En vlak het succes van boodschappendiensten niet uit.

Kortom, we eten, drinken en slikken voorgeschreven koek. Alles voor een beetje rust …

Trek

Maar waar is onze eigen trek gebleven? Hebben we nog voor- en afkeuren?

Gunnen we onszelf nog de tijd om te ontdekken waar we écht zin in hebben?

Dat je smaakpapillen vrolijk reageren bij de gedachte aan een pittige curry, of aan dat smeuïge stamppotje van oma? Dat je je verheugt op een onthullende documentaire, een verrukkelijke feelgood movie, of dat vreemde boek dat al maanden naar je knipoogt?

Is het een vorm van geestelijke luiheid, dat we dat niet meer voelen? Kwestie van geen zin? Te druk, te moe?

Of zijn we misschien onverschillig geworden voor onze eigen noden?

Emotiegroep Afkeer

Misschien gek, maar toevallig (not!) horen deze signalen allemaal bij de emotiegroep Afkeer. (1 In EmotieCoaching verdelen we alle emoties over acht groepen. Afkeer is één van deze groepen.
Elke emotie(groep) heeft een specifieke boodschap en vertelt ons meer over onszelf. Door deze informatie te onderzoeken, leren we onszelf kennen en gaan we ons leven leiden in plaats van eronder te lijden.
)

Ergens zin in hebben (ook van voedsel) of juist niet, maar ook weerstand, verzet, buikpijn, misselijkheid, overbelasting en zelfs een burn out; ze horen allemaal bij de emotiegroep Afkeer.

Voorwaar geen makkelijke groep, omdat het vaak sociaal niet zo lekker ligt.

Sociaal ongemak

Zolang het om het kiezen van een flesje wijn gaat kunnen we er nog wel mee leven, maar dit sijpelt al gauw door naar andere gebieden in ons leven.

Stel dat je gruwelt van draadjesvlees? Moet je dat dan zeggen op je maandelijkse etentje bij tante Gerda? Dat soort eerlijkheid wordt ons niet in dank afgenomen.

En dus komt tante Gerda wederom haar keuken uit met een pannetje bruine prut… Tadaaaa! Ja, het is weer draadjesvlees jongens! Omdat ik weet dat jullie dat zo lekker vinden!

Tja.

Valse schijn

Mocht je je in deze tante-Gerda-gruwel herkennen; daar is geen algemene oplossing voor te geven (2 Vind je jezelf regelmatig terug in dit soort sociaal ongemak? Hier lees je er meer over: Geen klik? Kwestie van energie ). Ieder heeft daar zijn eigen pad in te lopen. Afhankelijk van de andere emoties is dat bijvoorbeeld de confrontatie aangaan, of juist berusten in wat is.

Wél is het erg belangrijk om de Afkeer-spier te blijven trainen. Want als we steeds de signalen van deze emotiegroep wegduwen, is ons leven weliswaar rustiger, maar deze rust is slechts valse schijn.

Wat er werkelijk gebeurt is namelijk dat je steeds minder voelt. Je krijgt minder zin in wat-dan-ook.

Het leven wordt saai, je straalt niet meer, er komt niks creatiefs meer uit je handen, je voelt je vlak en weet niet meer zo goed waarom het leven eigenlijk leuk was. Je voelt je steeds benauwder, kleiner, verkrampt.

Tot je uiteindelijk niets meer voelt en depressief wordt. A road to nowhere.

Erkennen

Oke, maar hoe trainen we die spier?

Stap één is het opmerken en erkennen van wat er zich in jou afspeelt. Dat duurt een paar seconden en wat moeite om te willen onderzoeken wat er in jou gebeurt. Als je daar even de tijd voor neemt en naar binnen durft te kijken, dan weet je waar je staat.

Daarna kun je beslissen of je tante Gerda haar moment of fame gunt met die pan bruine prut, of dat je haar met een kwinkslag duidelijk maakt dat het tijd is voor verandering van spijs.

Verantwoordelijkheid nemen voor wat je voelt

Het nemen van verantwoordelijkheid begint met weten wat je voelt. Op grond van die informatie kun je met je brein afwegen wat de juiste actie is voor dat moment.

Door je emoties in de smiezen te houden, raakt de voel niet verstopt van binnen en blijf je lekker in flow.

Wij mensen zijn bundeltjes energie en emoties ook. Dat is energie die door je heen wil stromen en eventjes je aandacht vraagt. Door die emotie zijn weg te laten vervolgen, kan deze zijn boodschap aan je afgeven.

Voordelen

Je innerlijke boodschappen leren (her)kennen heeft erg veel voordelen voor je mentale én lichamelijke gezondheid.

Je krijgt er een kompas voor het leven bij dat feedback geeft op wat je denkt en doet, en of dat past bij wie je in essentie bent.

Bonus, je voelt je heerlijk in flow.

Ons goddelijke lijf

Dat gezegd hebbende, we worden al zo lang aangesproken op onze mentale kwaliteiten, dat het opmerken van emoties of gevoelens soms niet meer zo makkelijk gaat. Dat speelt zich namelijk af in het lichaam.

Dus… tip van Uw EmotieGids: Richt een paar keer per dag je aandacht op je lichaam.

Een paar seconden is voldoende. Door je mind te richten op iets specifieks zoals je lichamelijke sensaties, krijg je even rust in je gedachtenstroom.

En dat niet alleen, het lichaam is een rijke bron van informatie: Het wijst ons de weg door alle hectiek heen en … het liegt nooit.

Dat kunnen we van het brein niet zeggen. Of, zoals de man in huis het zegt: Geen betere belazerij dan die van onszelf.

Het lichaam wijst ons de weg door het leven
en … het liegt nooit


Wil je je ook verbinden met je innerlijk kompas?

Ik help je graag. In een enkele sessie leer ik je hoe je je emoties kunt herkennen en gebruiken als leidraad voor je leven.

Wil je dat uitproberen?
Maak je afspraak via de groene knop. Een mailtje met je voorkeursdatum kan ook.

Weet je welkom.


EmotieCoaching is gebaseerd op non-dualisme
met de natuurwetten als uitgangspunt


Regelmatig zo’n artikel in je mailbox? Laat dan je email achter.
De EmotieGids bij het ontbijt.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoach sessie voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 21211086.

Leave A Comment