Voor innerlijke rust én levenslust
Leven vanuit je kern – en wat heeft vreugde daarmee te maken?

Leven vanuit je kern – en wat heeft vreugde daarmee te maken? Vreugde hoort bij de emotiegroep (1 EmotieCoaching verdeelt het menselijke palet aan emoties in acht groepen. Ieder heeft zijn eigen boodschap. ) Vreugde, ja duh. Deze groep emoties gaat over zelfexpressie.

Nu de eerste Corona-schrik wat gezakt is kan dit thema actief worden doordat we, door het vele thuiszitten, op onszelf zijn teruggeworpen.

En introspectie levert niet alleen maar narigheid op, je komt het hele spectrum aan emoties tegen. Dus ook vreugde. Want ons vreugdevlammetje dooft nooit, al moet je er soms wel even naar zoeken.

Krenten in de pap

Een voorbeeldje. Mijn mailbox stroomt over nu ik meer uren online doorbreng. Het meeste is weinig bevredigend.

Maar er zitten ook krentjes in de inbox-pap, zoals die van Carla. Zij liet me weten dat na onze sessie, waarin we een conflict met haar collega bespraken, de samenwerking met deze collega nu soepel verliep.

Ook voelde ze zich goed in balans: Het cruised heerlijk op mijn A1. Ik heb mijn collega losgelaten, ik merk dat ik me er niet meer druk om maak.

Van zo’n mail stromen er belletjes in mijn buik omhoog, zo mijn haar in. Daar, rond mijn hoofd blijft het bubbelen en spetteren.

Pure vreugde.

Kunstsnack

Ook de nieuwsbrief van het LAM museum springt er bovenuit.

Dit museum uit Lisse stuurt mij dagelijks een kunstsnack, een mooie foto met een paar regeltjes tekst. Precies een lekker snackje om de dag mee te beginnen.

Zo ontving ik laatste een foto van een paar gekke deeggezichtjes van kunstenaar Silvia Steiger. Het ging over pareidolie (2Pareidolie of pareidolia is een psychisch verschijnsel, een vorm van illusie waarbij iemand een zodanige interpretatie van onduidelijke of willekeurige waarnemingen heeft, dat hij hierin herkenbare dingen meent waar te nemen.
De naam is afkomstig van het Griekse para (naast) en eidolon.
). Een nieuw woord! Mijn brein smult meteen.

Impuls

En vorige week ontving ik dit:

Ik kreeg een ingeving. Ik weet niet wat me ertoe dreef … verveling? Een zeldzame vorm van sociale verpietering? Geen idee, maar ik kreeg een impuls en ik besloot die te volgen.

Vreugde

En zowaar … Ik kreeg een mail terug. Ik zou vrijdag stipt om 15 uur gebeld worden. Mijn hart maakte een vreugdesprongetje. Joost mag weten waarom.

Het werd vrijdag en ik werd gebeld door Tonia. Ze had een rustige stem. Ik niet, ik was opgewonden om zomaar met een vreemde mevrouw te spreken.

Het gesprek

Tonia vroeg me of ik bekend was met het museum. Nee, ik had er zelfs nooit van gehoord. Ik verpak mijn schaamte in een wollige laag woorden van zo gek, ik ga regelmatig, maar nee, dit niet, Lisse ja, ik kom nota bene uit die buurt en meer excuus-achtigen. Mijn gene trekt pas weg als ik hoor dat het museum net anderhalf jaar open is.

Tonia vervolgt haar verhaal dat dit museum geen bordjes naast de kunstwerken heeft hangen. Men wil dat de beleving van het werk voorop staat en de suppoosten spelen daarin een actieve rol.

Het publiek wordt aangesproken en, als daar prijs op wordt gesteld, gevraagd naar hun emoties en ideeën bij de stukken. Daarmee had ze mij als EmotieCoach te pakken.

Lach

Dan merkt Tonia op dat ze parkieten bij mij op de achtergrond hoort krijsen. Ik leg uit dat het door de quarantaine zo stil is, dat je nu veel meer vogels hoort dan anders.

Dan vraagt Tonia: Zal ik beginnen met de beschrijving van een klein kunstwerkje uit de collectie? Graag! Ze steekt van wal en beschrijft een schilderijtje dat een afbeelding is van twee geschilderde pakjes ham. De een gekookt, de ander gerookt. Ik voel lachkriebels opkomen want ik ben al ruim dertig jaar vegetarisch. Tonia lacht vrolijk mee.

Ons gesprek gaat verder over veganisme en of we een schietgebedje doen voor een garnaal, of een ei. Van het eitje naar wanneer leven ontstaat, naar non-dualisme en dan weer terug naar de kunst.

Inspiratie en vreugde

Ik krijg nog twee werken beschreven. Het wordt een heerlijk gesprek door Tonia’s beeldende manier van vertellen.

Als we ophangen voel ik me als nieuw. We hadden gelachen, ideeën verkend, symboliek besproken en de drijfveren van de kunstenaars onderzocht. Ik was vanwege mijn expertise in emoties zelfs uitgenodigd om de vacatures in de gaten te houden, voor als het museum weer zou openen.

Het was kortom, heel inspirerend allemaal.

Hartverlangen

Na het gesprek borrelt het rond mijn hoofd en allerlei ideeën ploppen op. Dit museum brengt drie van mijn grootste inspiratiebronnen bij elkaar: Voeding, kunst en emoties.

Inspiratie hoort ook bij de emotiegroep Vreugde. Deze emotiegroep brengt je, én houdt je op je A1 in het leven (3 Dit bijsturen gaat in samenwerking met een andere emotiegroep, die we Afkeer noemen. Afkeer wijst je erop dat je van je A1 afwijkt met emoties als geen zin, desinteresse, weerstand en bijvoorbeeld uitputting en je overbelast voelen. ).

Vreugde gaat over dat wat je kietelt en inspireert. En hoe je dit hartverlangen tot uiting brengt in de wereld.

Inspiratie herinnert je aan wie je bent
én wijst je de weg op je levenspad

De Emotie Encyclopedie (4
De Emotie Encyclopedie bestellen? Dat kan via de EmotieGids. Stuur me een mailtje met je adresgegevens en het aantal exemplaren. Zo gauw ik je betaling heb ontvangen, verzend ik de hardcover.
Sneller kan ook: Stuur een appje met een verzoek voor een Tikkie, dan heb je het morgen in huis. (Als de post meewerkt ;-))
Als je het cadeau wilt doen, vermeldt dan ook het adres van de bofferd in je mail/app.
) legt het zo uit: ‘Het pad dat we lopen kent twee fasen:
1. De weg terug naar jezelf, waarmee we hart en hoofd op een lijn brengen en leven vanuit volledige acceptatie over wie wij werkelijk zijn.
2. Gaan leven vanuit ons diepste zelf en dit tot expressie brengen in vorm.

De vrije ziel

Een paar dagen later vind ik een uitgebreid verslag van ons telefoongesprek in de mailbox. Als toetje krijg ik er de symbolische betekenis van de parkiet nog bij:

De parkiet (buiten zijn kooi) was een gangbaar symbool voor de vrije ziel van de mens, die door Jezus’ latere kruisdood verlost zal gaan worden van zijn erfzonde.
Met zijn groene kleur is deze vogel bovendien een teken van hoop en van wedergeboorte, van geborgenheid en paradijselijke vreugde.

Vervulling

Ik voel me vervuld (5 Nog een emotie uit de groep Vreugde ), mede door de symboliek van het parkietje. De vrije ziel van de mens, krijsend van paradijselijke vreugde, dagelijks rondzwermend in mijn achtertuin. Wat een mooie metafoor.

Ik ben benieuwd waar mijn vreugde me zal brengen. Gaat dit gesprek nog een -groen- staartje krijgen? Ik hou in elk geval de vacatures in de gaten; het lijkt me geweldig leuk om een dagje mee te draaien in dit museum.

Leven vanuit je kern

Wat heeft vreugde hier nou mee te maken?

Follow the breadcrumbs of your joy. Volg het spoor van je vreugde en je levenspad ontvouwt zich, van moment tot moment.

Vind de weg terug naar jezelf en leef vanuit je kern.

Wil jij ook niet meer hoeven nadenken over linksom of rechtsom? Leven vanuit je innerlijke leiding en flow?

Maak een afspraak via de groene knop.

Weet je welkom.

Elke week zo’n artikel in je mailbox? Laat dan je email achter.
Elke zondag de EmotieGids. Bij je ontbijt.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat de EmotieGids voor jou kan doen? Stuur me een mailtje, maak een afspraak via de online agenda of bel 06 21211086.