Voor innerlijke rust én levenslust
Emoties Schuld/schaamte en hoe blijf je weg van oordelen

Wat nou als de vlam in de pan slaat? Als de hel losbarst? Hoe reageer ik dan? Wie zijn dan mijn vrienden? Wie kan ik dan vertrouwen?

Dat zijn vragen die misschien wel eens door je hoofd schieten als je naar een oorlogsfilm kijkt: Stel nou …

Afgelopen week werd dit actueel met een paar reacties die ik kreeg onder een post van mij op Facebook van extreemrechtse lui.

De tekst voelde bedreigend:

Dit is een held die strijdt voor Volk en Vaderland. Zo snel mogelijk verwijderen!!!

Ik zwichtte. Ik heb de foto verwijderd.

Duale wereld

Ik was mezelf vreselijk verloren in de wereld van goed en kwaad.

Uur na uur volgde ik het nieuws. Niet via mainstream media, dat hoor je allemaal wel van de buren, maar via sociale media en de talloze linkjes die daar worden geplaatst.

Dat wat ik altijd verketterde als de bron van het kwaad, namelijk facebook en consorten, blijkt ineens een bron van nuttige kennis en linkjes die om onderzoek vragen.

Censuur

Veel mensen weten samen veel.

Als het linkje interessant lijkt, zoek ik de bron op. Wie zegt wat? Waar is dat op gestoeld? Hebben we daar een bron van? Je moet er bovenop zitten.

Er wordt de laatste maanden zeer actief gecensureerd op youtube en dat soort kanalen, maar de Sherlock in mij gaat tot het gaatje.

Vaak vind ik informatie die ik liever niet wil weten. Daar ga ik je niet mee verontrusten.

Maar dit linkje vond ik verfrissend: Een productie van de NOS-NTR uit 2010, over wat we toen de Mexicaanse griep noemden: Leugens en Manipulaties rond de Mexicaanse Pandemie Hoax van RIVM & WHO 2009.

Het beleid en de genomen maatregelen werden afgeschoten. Dat wat in 2009 nog functioneerde als de vierde -controlerende- macht in onze trias politica, de journalistiek, was het erover eens dat de hele zaak niet deugde.

Geniet van de kritische vragen. Je zou bijna vergeten hoe normaal scherpe journalistiek ooit was.

Ik zie veel overeenkomsten met de huidige situatie. U?

Klik op de foto om het filmpje te bekijken.

Waardevolle lessen van pa

Altijd terug naar de bron, leerde ik al jong van paps.

We moesten in de vierde klas van de basisschool een krantenartikel meenemen. Ik kreeg behalve het artikel, ook deze woorden van pa mee: Wat er in de krant staat is maar een mening van de meneer die het schreef. Zeg dat maar tegen de meester.

Dat leverde me een paar waardevolle lessen op. Als eerste: Spreek nooit klakkeloos de woorden van een ander na, ook al zijn ze van je vader.

Het hoofd van de school, meneer Duijne, fileerde me haarfijn ten overstaan van de klas. Hij vond mijn briljante aanvulling op zijn les, niet zo waardevol als ik had ingeschat. Ik werd weggezet als een brutaal nest.

Dat hij zich voor schut gezet voelde, en eigenlijk uithaalde naar mijn vader, begreep ik toen nog niet.

Geen waarheid

Na de lagere school heb ik alleen maar profijt gehad van deze wijze woorden van mijn vader. Ook nu weer.

Het leerde me te toetsen en altijd de bron op te snorren. En het leerde me dat er vaak meerdere waarheden naast elkaar kunnen bestaan.

Niks is waarheid. Al staat het gedrukt.

Emoties Schuld/schaamte

Terug naar mijn beslissing om het bericht van Facebook te verwijderen. Die beslissing voelde aan alsof ik bakzeil haalde. Ik schaamde me voor mijzelf.

Schaamte is een emotie uit de emotiegroep Schuld/Schaamte. Deze emoties komen bijvoorbeeld voort uit het iets moeten of vinden van jezelf, of van een ander. Oordelen.

Je vindt dat je iets moet doen en je doet het niet. Schuldgevoel: Had ik maar… Of je voelt je bedreigd en haalt een bericht van je tijdlijn: schaamte.

En reken maar dat daar nog een oordeel achteraan kwam. Over mezelf én over de ander.

Confrontaties

Het gebeurt me vaker heden ten dage. Ik verzeil regelmatig in allerlei confrontaties met mijzelf en met anderen.

Daarbij vind ik dat ik veel moet: Ik moet mensen informeren. Ik moet de waarheid tonen van de boeven die op dit moment het wereldtoneel bestormen.

Oordelen

Hoe blijven we weg van oordelen?

Er is eigenlijk maar één manier en dat is elk moment opnieuw voelen en steeds opnieuw beoordelen of de impuls klopt op zielsniveau.

Klinkt ingewikkeld, maar dat valt mee: We hebben namelijk een lichaam dat niet kan liegen. Daar ligt ons innerlijk weten.

Switchen van ego naar ziel

Ons lichaam werkt als een poort voor emoties, die er doorheen stromen als seintjes van je bewustzijn. Emoties zijn boodschappers van de spirituele wereld naar de wereld van fysieke vorm.

Ervaar je emoties uit de emotiegroep Schuld/Schaamte, dan kun je er bijna vergif op innemen dat je op de laag van ego zit; je mentale denken is actief.

Kijk dan of je kunt switchen door je aandacht op je lichaam te richten. Komen er gedachten op? Laat ze maar even waaien. Terug naar het lichaam. Ervaren.

Daar, in het lichaam, zul veel antwoorden vinden. Antwoorden ervaren, zou ik bijna zeggen.

Wat gij niet wilt …

Terug naar de foto die ik verwijderde: Het werd me duidelijk dat ik dat bericht gewoon van mijn tijdlijn moest verwijderen. Dat had niets te maken met zwichten.

Het was weliswaar een vraag van mensen met ideeën waar ik me niet in kan vinden.

Maar, zoals de man hier in huis zei: Je houdt er zelf ook niet van als iemand jouw foto ongevraagd gebruikt. Daar had ie me. Understatement.

Dus ik heb de foto verwijderd om de simpele reden: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Neutraal midden

Al klopt dat gezegde ook al niet, volgens Rutger Bregman. Hij legt het uit in dit artikel met de woorden van Gloria Steinem: Vraag het de schildpad.

Ik vond een schildpad aan de oever, (…) vlak bij het asfalt. Het was een grote bijtschildpad, meer dan een halve meter lang, maar ik pakte haar voorzichtig op, tilde haar naar de rivier en liet haar erin glijden.

De professor zag me, precies op het moment dat de schildpad in het water verdween. Hij zei dat de schildpad niet voor niets het droge op was gegaan – ze wilde eieren leggen – en dat het haar nu maanden zou kosten om ze alsnog te leggen.’ Hier lees je het hele artikel.

Op de non-duale laag van bewustzijn bestaan goed en fout niet. Maar het is vandaag de dag wel verrekte moeilijk om in dat neutrale midden te blijven. Dat kost moeite en aandacht. Onverschilligheid is geen optie.

Kun je een handje gebruiken om die switch te maken?

Maak een afspraak, dan oefenen we een keer samen. Vaak kom je met een enkele sessie al een heel eind.

Je kunt een afspraak maken met de gele knop of stuur me een mailtje met de groene.

Weet je welkom

Elke week zo’n artikel in je mailbox? Laat dan je email achter.
Elke zondag de EmotieGids. Bij je ontbijt.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoach sessie voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 21211086.