Voor innerlijke rust én levenslust
Emoties Schuld/schaamte en hoe blijf je weg van oordelen

Wat nou als de vlam in de pan slaat? Als de hel losbarst? Hoe reageer ik dan? Wie zijn dan mijn vrienden? Wie kan ik dan vertrouwen?

Dat zijn vragen die misschien wel eens door je hoofd schieten als je naar een oorlogsfilm kijkt: Stel nou …

Afgelopen week werd dit actueel met een paar reacties die ik kreeg onder een post van mij op fb van extreemrechtse lui.

Het voelde bedreigend.

Dit is een held die strijdt voor Volk en Vaderland. Zo snel mogelijk verwijderen!!! Ik ben gezwicht en heb de foto van hun maat verwijderd.

Duale wereld

Ik was mezelf vreselijk verloren in de wereld van goed en kwaad. Uur na uur volgde ik het nieuws. Niet via mainstream media, dat hoor je wel van de buren, maar op sociale media en de talloze verwijzingen die daar worden geplaatst.

Dat wat ik altijd verketterde als de bron van het kwaad, facebook en consorten, blijkt nu een bron van nuttige kennis en linkjes die om onderzoek vragen.

Censuur

Veel mensen weten samen veel. Als het interessant lijkt, zoek ik de bron op. Wie zegt wat? Waar is dat op gestoeld? Hebben we daar een bron van? Je moet er bovenop zitten.

Er wordt de laatste maanden zeer actief gecensureerd op youtube en dat soort kanalen, maar de Sherlock in mij gaat tot het gaatje.

Vaak vind ik dingen die ik liever niet wil weten. Daar ga ik je niet mee verontrusten. Maar dit is best verfrissend. Een productie van de NOS-NTR over wat we toen de Mexicaanse griep noemden: Leugens en Manipulaties rond de Mexicaanse Pandemie Hoax van RIVM & WHO 2009.

Het beleid en de genomen maatregelen werden afgeschoten door dat wat in 2009 nog functioneerde als de vierde -controlerende- macht in onze trias politica, de journalistiek.

Geniet van de kritische vragen. Je zou bijna vergeten hoe normaal dat ooit was.

Ik zie veel overeenkomsten met de huidige situatie. U?

Klik op de foto om het filmpje te bekijken.

Waardevolle lessen van pa

Altijd terug naar de bron, leerde ik al jong van paps. We moesten in de vierde klas van de basisschool een krantenartikel meenemen. Ik kreeg behalve het artikel, ook deze woorden mee: Wat er in de krant staat is maar een mening van de meneer die het schreef. Zeg dat maar tegen de meester.

Dat leverde me een paar waardevolle lessen op. Als eerste: Spreek nooit klakkeloos de woorden van een ander na, ook al zijn ze van je vader.

Het hoofd van de school, meneer Duijne, fileerde me haarfijn ten overstaan van de klas. Hij vond mijn briljante aanvulling op zijn les, niet zo waardevol als ik had ingeschat. Ik werd weggezet als een brutaal nest.

Dat hij zich voor schut gezet voelde, en eigenlijk uithaalde naar mijn vader, begreep ik toen nog niet.

Geen waarheid

Na de lagere school heb ik alleen maar profijt gehad van deze wijze woorden van mijn vader. Ook nu weer.

Het leerde me te toetsen en altijd de bron op te snorren. En het leerde me dat er vaak meerdere waarheden naast elkaar kunnen bestaan.

Niks is waarheid. Al staat het gedrukt.

Emoties Schuld/schaamte

Terug naar mijn beslissing om het bericht te verwijderen. Het voelde alsof ik bakzeil haalde. Ik schaamde me voor mijzelf.

Schaamte is een emotie uit de emotiegroep Schuld/Schaamte. Deze emoties komen bijvoorbeeld voort uit het iets moeten of vinden van jezelf of een ander. Oordelen.

Je vindt dat je iets moet doen en je doet het niet. Schuldgevoel: Had ik maar… Of je haalt een bericht van je tijdlijn omdat je je bedreigt voelt en je schaamt je. Reken maar dat daar een oordeel achteraan kwam. Over mezelf én de ander.

Confrontaties

Het gebeurt me vaker heden ten dage. Ik verzeil regelmatig in allerlei confrontaties met mijzelf en met anderen.

Daarbij vind ik dat ik veel moet: Mensen informeren. De waarheid tonen van de boeven die op dit moment het wereldtoneel bestormen.

En hoe blijf je weg van oordelen?

Er is maar één manier waarop dit kan en dat is op elk moment de impuls voelen en steeds opnieuw beoordelen of ie klopt op zielsniveau. Klinkt ingewikkeld, maar dat valt mee: We hebben een lichaam dat niet kan liegen.

Switchen van ego naar ziel

Ons lichaam werkt als een poort voor emoties, die er doorheen stromen als seintjes van je ziel. Als boodschappers van de spirituele wereld naar de wereld van fysieke vorm.

Ervaar je emoties uit de emotiegroep Schuld/Schaamte, dan kun je er bijna vergif op innemen dat je op de laag van ego zit; je mentale deel is actief.

Kijk of je kunt switchen: richt je aandacht op je lichaam. Als er gedachten opkomen, laat ze maar even waaien. Terug naar het lichaam. Ervaren.

Je zult daar veel antwoorden vinden. Ervaren, zou ik liever zeggen.

Wat gij niet wilt …

Het werd me duidelijk dat ik dat bericht met die foto gewoon van mijn tijdlijn moest verwijderen. Dat had niets te maken met zwichten.

Het was weliswaar een vraag van mensen met ideeën waar ik me niet in kan vinden. Maar, zoals de man hier in huis zei: Je houdt er zelf ook niet van als iemand jouw foto ongevraagd gebruikt. Daar had ie me. Understatement.

Dus ik heb de foto verwijderd om de simpele reden: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet.

Neutraal midden

Al klopt dat gezegde ook al niet, volgens Rutger Bregman. Hij legt het uit in dit artikel met de woorden van Gloria Steinem: Vraag het de schildpad (1 ‘Ik vond een schildpad aan de oever,’ zo zou ze zich later herinneren, (…) vlak bij het asfalt. Het was een grote bijtschildpad, meer dan een halve meter lang, maar ik pakte haar voorzichtig op, tilde haar naar de rivier en liet haar erin glijden.
De professor zag me, precies op het moment dat de schildpad in het water verdween. Hij zei dat de schildpad niet voor niets het droge op was gegaan – ze wilde eieren leggen – en dat het haar nu maanden zou kosten om ze alsnog te leggen.’ Hier lees je het hele artikel.
).

Ik blijf erbij. Op de non-duale laag van ziel, bestaan goed en fout niet. Maar het is vandaag de dag wel verrot moeilijk om in dat neutrale midden te blijven. Dat kost moeite en aandacht. Onverschilligheid is geen optie.

Kun je een handje gebruiken om die switch te maken?

Maak een afspraak, dan vertel ik je de theorie en oefenen we een keer samen. Vaak kom je met een enkele sessie al een heel eind.

Je kunt een afspraak maken met de gele knop of stuur me een mailtje.

Weet je welkom

Elke week zo’n artikel in je mailbox? Laat dan je email achter.
Elke zondag de EmotieGids. Bij je ontbijt.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoach sessie voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 21211086.