Emoties leiden altijd naar je Zelf
Hoe ga je met verdriet om – zelfs als je een heel zwaar leven hebt?

Ik zit voor mijn camperbusje tussen de madeliefjes. Een merel hipt om me heen en pikt een worm uit het gras.  Een duif koert er lustig op los. Ik luister een podcast van Sadhguru. Hij legt uit dat je de ervaringen van je leven niet kunt veranderen, maar wel je kijk er op. 

Het leven gaat niet over context

‘Three men are at work. One man is asked, what are you doing? He says: I am cutting stones, can’t you tell?!
The second man’s answer to the same question is: I am here to work. I do as I am told, so I can feed my family. 
The third man smiles joyfully and answers: I am building a temple!
The context for the three men is the same. Life is not about the context, it is the way you experience it. ‘ (Voor nederlands klik op het 1-tje) 1 Drie mannen zijn aan het werk. Op de vraag: Wat ben je aan het doen? zegt de eerste man: Ik hak stenen, zie je dat niet?!
De tweede man antwoordt: Ik werk hier. Ik doe wat me gevraagd word zodat ik m’n gezin kan voeden.
De derde man lacht vrolijk en zegt: Ik bouw een tempel!
De omstandigheden zijn voor alledrie de mannen gelijk. Het leven gaat niet over de context, het gaat erom hoe je het ervaart.

Een voorval in de tram

Het deed me denken aan een voorval vorige week, toen ik in tram 17 zat. Een zware oudere man liet zijn kaartje op de grond vallen. Hij schatte de afstand in en concludeerde dat hij de grond niet zou halen zonder om te vallen in de snel optrekkende tram.

Hangend aan de paal

Zijn hand zocht steun aan de zitplaats waar zijn vrouw zat. Traag boog hij naar voren. Hangend aan de paal zakte hij langzaam naar beneden, tot hij met zijn knieën op de grond zat. Met zijn hand wit verkrampt nog aan de paal, viste hij het kartonnetje van de grond. Grommend trok hij zich weer op, de finish in zicht. Terwijl hij zijn evenwicht hervatte, griste zijn vrouw het ticket mopperend uit zijn hand. 

Knielen voor de koelkast

Het beeld haalde een herinnering bij mij naar boven aan het wekelijkse boodschappenritueel van mijn overleden man. Elke zaterdagochtend ruimde hij -ook op zijn knieën-, de koelkast in, de volle boodschappentas ernaast.

Ik werd een beetje verdrietig van de herinnering. En toen gebeurde er iets opmerkelijks: het golfje verdriet verdween, maar mijn geest ging op zoek naar meer.

Op zoek naar meer

Een jarenlang ingesleten patroon werd me ineens duidelijk: Verdriet komt op en mijn hoofd zoekt vervolgens met een rotvaart naar meer verdrietige herinneringen. 

Verdriet komt en gaat bijna net zo snel weer, dat is wat emoties doen. Maar wat doen wij? We zoeken naar redenen waarom we verdrietig zijn. We duiken in het verleden en voelen ons vervolgens slachtoffer van onze verdrietige gedachten.

Terwijl mijn realiteit was, dat ik in een rijdende tram zat na te gloeien van een heerlijke dag spelen met mijn oppaskind.

Hoezo zoeken naar meer verdrietige herinneringen? Geen wonder dat we zo makkelijk in de soep draaien. 

Ons grotere zelf

Terug naar de werkende mannen, naar de keuze die Sadhguru ons geeft: Ben ik een loonslaaf of ben ik een tempelbouwer? We denken dat we onze gedachten zijn, maar ons brein is slechts een leuk stukje gereedschap van ons daadwerkelijke Zelf. 

Ongelukkig zijn is…

Sadhguru sluit zijn podcast af met de woorden:
Unhappiness is: Life is not happening the way you think it should happen.
So how you think is what defines your happiness. (2 Ongelukkig zijn is als het leven niet gaat zoals je dénkt dat het zou moeten gaan. Dus hoe je denkt is wat je geluk bepaalt.)

Als ik mag kiezen uit de 3 scenario’s van Sadhguru, dan kies ik voor het bouwen van een tempel.

Observeren in plaats van identificeren

Wat mij betreft zijn we veel meer dan onze gedachten. Laten we wat vaker de fratsen van onze sputterende geest observeren in plaats van ons ermee te identificeren.

Weet je welkom.

Deze classic van Brigitte Kaandorp onderstreept nog een keer de keuzes die we kunnen maken. Sadhguru, maar dan anders 🙂

De ervaringen van eventuele mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoachsessie® voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 • 21211086.

2 Comments
Rowena
Rowena

Geweldig stukje! Heel duidelijk en herkenbaar en Brigitte Kaandorp is hilarisch. Ik kan me herinneren dat ik in mijn puberteit net zo lang ging nadenken over alle erge dingen in het leven tot ik eindelijk even kon huilen, want daar had ik dan zo’n zin in…

Henriette
Henriette

Precies! Zo manipuleren we ons gevoel. De emotie komt als feedback op de gedachte. Prachtig systeem als je dit eenmaal doorziet.
Ik wens je een fijne mooie-gedachten-dag! 🙂