Voor innerlijke rust én levenslust
Hoe de buitenwereld je binnenwereld reflecteert

Stel dat ze gelijk hadden, die ouwe mannen met baarden en hun lendelapje… Beetje onder een boom zitten mediteren.

Stel je voor dat de buitenwereld slechts een film is, van wat zich in jou afspeelt? Dat het concept Zo Binnen Zo Buiten écht bestaat?

Potje

Als dat zo is, dan maak ik er de laatste maanden een behoorlijk potje van.

Eens kijken of ik een kleine reconstructie kan maken.

Ik verloor mezelf de afgelopen tijd behoorlijk op het wereldwijde web. Ik las een hoop van wat we als ‘kwaad’ bestempelen. Behalve die paar ouwe yogi’s dan, want die prediken dat goed en kwaad niet bestaat.

Ook al zo’n ding, goed en kwaad. Er zijn veel zaken waar het kwaad vanaf druipt, ~ zonder nou meteen je hoofd te willen bevuilen met voorbeelden.

Aannames

Laten we deze twee beweringen even aannemen als waarheid:

  1. De buitenwereld is een afspiegeling van je binnenwereld
  2. Goed en kwaad bestaat niet.

We nemen deze twee concepten aan als axioma. (1 Volgens wikipedia: Een axioma is in de wiskunde en de logica, sinds Euclides en Aristoteles, een niet bewezen, maar als grondslag aanvaarde bewering. ) Tenslotte werkt wetenschap ook met aannames, dus dat schijnt een beproefde methode te zijn. Waar ik het overigens niet mee eens ben, maar dat terzijde.

Oordelen

Hoe kunnen we die rommelige buitenwereld, waar oordelen hoogtij viert, de politiek schaamteloos faalt en dat vaccin zogenaamd redding gaat bieden (drie oordelen in een zin), dan vertalen naar onze binnenwereld?

Ik ga een poging wagen.

Vlam in de pan

Ik kreeg een vriendin op bezoek. Die ene, waar ik mee opgroeide. U kunt er rustig vanuit gaan dat daar nog wat oud zeer speelt, zoals in de beste families voorkomt 😉

Toch gaan we al jaren stressvrij en heel gezellig door één deur. Tot onlangs een oud patroon de kop opstak en de vlam in de deksels hete frituurpan sloeg.

Fight flight freeze

Mijn reptielenbrein koos van de trilogie vechten, vluchten of bevriezen, het laatste. Met als gevolg dat ik haar óverbeleefd te woord stond en ik mijn gevoel in de ijskast zette. Mijn hart voelde steenkoud.

Háár zenuwstelsel schakelde over naar de vecht-stand. Ze begon te prikken, in de hoop een reactie uit te lokken want ik was stante pede veranderd in een onbenaderbare ijsheks: Alles was blijkbaar beter dan deze kille afstand.

Vechten

Het prikken ging maar door en het reptiel in mij vond het blijkbaar tijd om eens een andere benadering te kiezen; The battle was on!

Ik stroomde over en ik kwakte met een laatste restje zelfbeheersing mijn waarheid voor haar voeten. Iets wat ik tot dusver vermeden had.

End of story: Toen ik leeg was gebeurde er iets wonderlijks. Behalve mijn gesnuif om weer op adem te komen was het heel stil. En toen sprak ze de wonderlijke woorden: Kijk, hier kan ik wat mee.

Waarheid

Wat ik vijftig jaar had weten te vermijden als zijnde niet-constructief, voelde voor haar blijkbaar heel anders.

Ik deed al heel lang mijn stinkende best om niet hard te zijn. Want wie ben ik om een ander de waarheid te vertellen? En dat is dan míjn waarheid, maar de ander kan wel iets heel anders als waarheid hebben.

En dan zo’n antwoord… Hier kan ik wat mee.

Een paar dagen later staat ze voor de deur met een grote bos zachtrose bloemen. Ik schiet vol.

Vechten vóór …

Als ik het langs de emotie-lat leg; Ik kwam voor mezelf op. Ik vocht niet tégen mijn vriendin, ik vocht vóór mijzelf.

Omdat ik door mijn tirade de verbinding met mijzelf herstelde, kwam ik ook weer in verbinding met haar. En daar kon ze blijkbaar meer mee, dan met mijn ijzige beleefdheidspreek over oud zeer.

Hoe de buitenwereld je binnenwereld reflecteert

Hier kunnen we alvast een ding uit destilleren wat betreft de twee axioma’s. Wat betreft de stelling Zo binnen zo buiten, kan ik vaststellen dat ik me nogal vastgebeten had in het volgen van het kwaad in de buitenwereld.

Na deze uitbarsting kan ik voorzichtig concluderen dat dat kwaad misschien in mijn blikveld kwam omdat het tijd werd om mijn eigen woede onder ogen te komen. Of dat klopt? Dat zal de tijd gaan uitwijzen.

Goed en kwaad

Het tweede punt dat goed en kwaad niet bestaan, ligt wat gevoeliger. Het voorbeeld van mijn uitbarsting toont aan, dat wat ik altijd probeerde te vermijden, averechts heeft gewerkt.

Mijn beheerste uitleg en analyses van hoe ik sommige dingen beleefde, werd afgedaan als moraalridderen en voelde voor haar kil en hautain.

Maar zo’n uitbarsting die ik zelf als kwaad bestempelde, kon zij veel beter behappen. Wat ik dacht goed te doen, was voor haar fout. En andersom.

Conclusie

Volg je hart en laat dat hoofd er maar buiten. Dat bedenkt allerlei dingen, maar het maakt wel ’s een inschattingsfoutje. Soms wel vijftig jaar.

Nu nog even afwachten of ik dat rustige gevoel van binnen, nu ook in de buitenwereld gereflecteerd zal zien.

Het eerste wat ik ervaar is dat facebook me eruit knikkert. Ik kan niet meer inloggen, ook niet na allerlei zogenoemde ‘veiligheid-checks’.

Dat scheelt alvast veel tijd en herrie. Daarmee is eerste slag al binnen.

Ondertussen geniet ik van de bos bloemen hier op tafel. Een prachtig token van liefdevolle verbinding en een vijftig jaar oud misverstandje dat uit de weg is geruimd.

Wil je meer rust in je leven? Oude patronen ontrafelen? In een EmotieCoach-sessie kijken we wat je emoties je te zeggen hebben.

Emoties zijn de kortste weg terug naar jezelf.

Voel je vrij om een afspraak te maken. Je bent van harte welkom.

Weet je welkom

Elke week zo’n artikel in je mailbox? Laat dan je email achter.
Elke zondag de EmotieGids. Bij je ontbijt.
Lekker positief en duurzamer dan de krant. 

De ervaringen van de mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven. De namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. 
Wil je ervaren wat een EmotieCoach sessie voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 21211086.