Emoties leiden altijd naar je Zelf
Hoofdpijn trekt me naar de realiteit.

Vorige week schreef ik over m’n emoties bij een nare mail die ik ontving. De inhoud van die mail dwingt me nu om een antwoord te schrijven. Het gaat om een slepende kwestie en ik moet een dikke streep trekken: tot hier en niet verder! Niet bepaald mijn forte.

Ik raap al mijn moed bij elkaar en schrijf een mail terug.

Nog even heen en weer gemaild met collega Robin of ’t écht écht écht zo moest? Of het niet iets minder strak geformuleerd kon worden… ? Gezien de juridische consequenties kon dat wel, maar ’t zou mogelijk gevolgen kunnen hebben. Dus nee.

Een streep is een streep.

Duidelijke taal. “En,” voegt ze er nog aan toe, “waar je ruimte laat, zal die gepakt worden.” Energetische logica.

Oké oké… ik druk op ‘Verstuur bericht’ en het leven gaat verder. Pom pom pom.

In de week erna dringt de grens, de dikke streep, zich af en toe aan me op… Glipt in m’n hoofd bij elke ‘Pling! van een nieuw mailtje dat ik ontvang en doet m’n hart even overslaan. Negeren. Ik ga vrolijk door met waar ik mee bezig ben.

De streep sijpelt naar beneden… creëert vlinders rond m’n maag. Besteed ik geen aandacht aan. Ik ben aan het werk, stoor me niet!

Streep transformeert zich in een paar dagen tijd tot een strakke band rondom m’n hoofd. Niet te ontkennen: hoofdpijn. Alarmbellen rinkelen in m’n hoofd en ik schrik wakker: Mijn emoties proberen me iets duidelijk te maken! Wake up!

Onze emoties krampen steeds indringender en harder…

… net zolang tot we ons weer bewust worden van ons lichaam en wakker worden in het hier en nu.

Fnuikend hoe ‘on-bewustzijn’ ons steeds weer in de greep krijgt. Hoe sterk we getraind zijn in het onderdrukken van emoties en lichamelijk ongemak! Het is als een tweede natuur. Die krijg je er niet zomaar uit… Of is dat misschien ook weer een overtuiging die overboord mag? 🙂

Ons lichaam is gelukkig altijd in het hier en nu.

Dat is een machtig middel om terug te komen in de realiteit. Nu ik weer bewustzijn heb op de signalen die mijn emoties me sturen, kan ik gaan kijken wat er aan de hand is.

Het valt niet mee om in de realiteit te blijven want ik voel hoofdzakelijk angst.

Angst krampt rond je maag. Angst doet je je hoofd onder de dekens stoppen en er liefst niet meer vandaan komen. De emoties uit categorie Angst waarschuwen voor gevaar uit de duale buitenwereld. Tijd voor onderzoek.

Want wat is het reëele gevaar hier? Ik kan een boze mail terugkrijgen. Ik kan een conflict krijgen. Niks lichamelijk gevaarlijks in elk geval. Het kan wat onpraktisch gedoe opleveren, een beetje werk misschien, maar dat is alles.
Hoofdpijn waardig? Mwah… Gevaarlijk genoeg om m’n hoofd onder de dekens te stoppen? Neu…

En toch giert het door me heen.

Ik onderzoek via internet wat ik in verschillende scenario’s kan doen ter verdediging. Dat geeft wat rust. Vervolgens neem ik me voor dat ik alle zeilen ga bijzetten om niet mee te gaan in m’n gedachtenstroom: M’n gedachten gaan alle kanten uit als ik ze laat vieren. Het maakt allerlei scenario’s van: “Ja maar hij… dus dan… ” naar “Maar wat als…”

Dit zijn prachtige voorbeelden van angstzinnetjes: “Ja maar…” en “Wat als…” Dat is het moment dat we uit de bocht vliegen! Dat is het moment waarop onze alarmbellen af zouden moeten gaan.

Met angstzinnen verliezen we onszelf in verhalen. Daarmee verliezen we onszelf in toen en straks, in plaats van hier en nu te zijn. En verhalen zijn geen realiteit.

Hier en nu is onze reëele werkelijkheid.

De hoofdpijn trekt me naar de realiteit. Als ik m’n schouders ontspan voel ik de band om m’n hoofd verdwijnen. Wat speelt er nu werkelijk? Ik heb een dikke grens aangegeven… spannend. En stiekem vind ik het ook leuk om te oefenen met het duidelijk aangeven van grenzen.

En verder? De jongeman van die rottige mail mag even meespelen in mijn script… maar ik blijf aan het roer als de scenarioschrijver. Duh!

Wat denk je? Zouden onze lichamelijke klachten te maken kunnen hebben met emoties waar we niet naar luisteren? Gewaagde uitspraak…I know! Deel je gedachten hieronder. Ik hoor het graag.

De ervaringen van eventuele mensen uit mijn artikelen zijn gebaseerd op wat ik tegenkom in de sessies of in het leven, maar de namen zijn fictief en enige overeenkomst met personen berust op louter toeval. Wil je ervaren wat een EmotieCoachsessie® voor jou kan doen? Stuur me een mailtje of maak een afspraak op 06 • 21211086.